
قهقراء .....................
پرواز بر بالهای پروانه ی تفکر
پرواز بر بالهای شبانه ی تکلم
صهود بر کوچکترین چروکهای
بلندترین قله های متروک
برای تنبه روح
ایما به پرواز دورترین
پروانه ی تفکر با
سبابه مرطوب .
خنده دار است
چه بیهوده است دست و پا زدن
برای شناخت و مفهوم انتهای جهان
نهایتا به دیواری خواهم رسید .
دیوار ؟؟؟
دیوار ؟؟؟
سفر به ابتدای قبل از ازل ؟؟؟
یا به انتهای بعد از ابد ؟؟؟
چه دیوار چین زیبایی ست .
دیوار؟؟؟
بله دیوار
آخر به دیواری خواهم رسید
وای . . . .
یادم نبود که پشت هیچ دیواری
خالی نیست .
پس چیست ؟؟؟
مانده ام انگشت بر دهان
که در قهقراء عقل
چگونه سقوط آزاد را تحمل کنم .
باقر رمزی باصر
برچسب:
نویسنده: نگار کاظمیان