دشت آرزو

دشت آرزو

روزی که من سوی تو مایل شدم

دربدرت بودم و عاقل شدم

حال در این دشت پر از آرزو

بحر خودم زهر حلاحل شدم

دیدی که در مذهب من چون گذشت ؟

دیدی که من غرق مسائل شدم ؟

چون نظرم بر در درگاه توست

باور من گشته که سائل شدم

ورنه همان مدعی ام کز فراق

خامه شکستم ز تو غافل شدم

رفتی و از دوری ات این دل شکست

گرچه که دل داده و واصل شدم

راست نشین راست بگو راز چیست ؟

این چه عزا بوده که زائل شدم ؟

دربدر از خود شدم ای نارفیق

تا که چنین بالغ و کامل شدم

باصر از این معرکه جان برده ای

روزی که من سوی تو مایل شدم

باقر رمزی باصر