اروند........................

اروند

ما بلبل بی دانه و در بند نخواهیم

سیم و زر و افسار گلو بند نخواهیم

گر مکه همین است که رویم سوی خداوند

ما ذره ای از خاک خداوند نخواهیم

آنکس که مرا زاده و پرورده بگفتا

دیگر پسر و شوهر و فرزند نخواهیم

بیگانه منم من که زدم تکیه به زانو

زانو به صدا آمده که اروند نخواهیم

هیچ از دل غمدیده نمانده است مگر درد

در فصل یخی گرمی لبخند نخواهیم

چون آدم بی کینه و تزویر دگر نیست

یک دایه ی بی داعیه مانند نخواهیم

باقر رمزی باصر