ادیبانه های من

اروند ما بلبل بی دانه و در بند نخواهیم سیم و زر و افسار گلو بند نخواهیم گر مکه همین است که رویم سوی خداوند ما ذره ای از خاک خداوند نخواهیم آنکس که مرا زاده و پرورده بگفتا دیگر پسر و شوهر و فرزند نخواهیم بیگانه منم من که زدم تکیه به زانو زانو به صدا آمده که اروند نخواهیم هیچ از دل غمدیده نمانده است مگر درد در فصل یخی گرمی لبخند نخواهیم چون آدم بی کینه و تزویر دگر نیست یک دایه ی بی داعیه مانند نخواهیم باقر رمزی باصر...

بکارت دف رایحه ی زلال آئینه انعکاس کبودی گونه بر اشک انزوا وجود قرینه در بلندترین نقطه محراب فیروزه قرارداد با عنکبوت بین ابرو و مژه پنجه ی هراس خفاشها بر شانه حمله خرسهای وحشت به مترسک اعجاز مصاحبت لاله و پونه در نیمه های شب خداحافظی دردآور تداوم تشنگان دائم الخمر فایولوردز خوابهای مجازی در قاب صناعی والیوم شنیدن ضجه سه تار از تصادم با زخمه پاره پاره شدن بکارت دف به دست رامشگران راک و متال نقل قول قوّال دره ی شعبان بی مخ خود کشی پیامبران ملکوت در پاشنه ی ورودی به زورخانه ی تمدن این چه واقعیتی ست که در حد انکار نیستم ؟؟ ...