ادیبانه های من

بزن باران که باران . . . . . ...

هوالّطیف شعری از یک وبلاگ که نویسنده ای به نام امیر حسین دارد چون بسیار زیبا بود حیفم اومد شما نخونید درود بر شاعران گمنام مثل بیماری که بالاجبار خوابش می برد مرد اگر عاشق شود دشوار خوابش می برد می شمارد لحظه ها را؛ گاه اما جای او ساعت دیواری از تکرار خوابش می برد در میان بسترش تا صبح می پیچد به خویش عاقبت از خستگی ناچار خوابش می برد جنگ اگر فرسایشی گردد نگهبانان که هیچ در دژ فرماندهی سردار خوابش می برد رخوت سکنی گرفتن عالمی دارد که گاهارتشی در ضمن استقرار خوابش می برد دردناک است اینکه میگویم ولی هنگام جنگشهر بیدار است و فرماندار خوابش...