ادیبانه های من

مادیان جنسیت کویرستان گونه ام مشت نمونه ی خروار سرزمینهای خشکسالی ست . فکر افیونی ام از دالان عفونتِ مجاری ظلمت چاله هاست . زخمهای کهنه ام از کَپکَ های سیاه قرن گذشته و چروک تمدن براندام خمیده ام در تلاطم است . سالهاست چشمانم از میان سایه ها به آفتاب می نگرند و در هر سحر خروسهای صهیون صدای چیفتن را در می آورند و بر بلندای هر بامی در کنار شاخ گوزنی مظلوم خود نمائی ...

ادامه مطلب